Zittesje poëzie

Gedichten van Phil Schaeken

Phil Schaeken uit Sittard stuurde Veldeke een aantal gedichten,
die we U niet willen onthouden.


Op einen duuntóp gezaete

Roew roesje de golve
taenge ’t grieze sjtrandj
zee en landj kómme biejein
es van allein geit ‘t
es van allein.

Wie op sjnaore van ‘n gitaar
sjpeelt de wèndj mit ’t helmgraas
de wèndj
hae roesj in mien ore.

Wolke ligke sjtil in de lóch
wit en gries taenge blauw
meeuwe sjweve sjtil euver ’t water
wit en lichgries taenge lichgruin.

Sjuin sjuuf e beutje aan de horizon
de wèndj wèndj ’t veuroet.

De zee, ze kump neit sjtil
ze rolt taenge ’t sjtrandj
ze blif mit mich kalle
ze nump mich bie de handj.

Sjoemköpkes, wied eweg
witte sjoem
de zón kleurt ze nóg witter.

Zón en zee en zandj
God zaengent ’t landj.

Kale kop

Kleidhökske, VenD, Mestreich
sjpeigels aan alle kenj.

Ich zoug mich vanachter
mit ’n humme in de henj.

Ich wós ’t waal
mer zó kaal!

Sjlaopleidje

Dendermondeke, Dendermondeke
klein, klein kiendje van de lach
Dendermondeke, Dendermondeke
klein, klein stjterke in de nach.

Doe lachs zachskes, alle nachskes
klein, ro wengskes, naeske róndj
mit dien buukske, bollend buukske
mit dien lechske óm de móndj.

Engelmenke, bol, bol tuutje
sjeit dien pielke mer op mich
kree mer helop dien geluudje
kiek, dat lachende gezich!

Dendermondeke, Dendermondeke
klein, klein kiendje van de lach
doe lachs zachskes, alle nachskes
klein, klein sjterke, kiendje zach.

Es ich 80 bèn

Es ich 80 bèn
es God bleif,
zit ich dan ouch mit dich
achter
in ’n auwd keukske?

Aan e täöfelke
mit twee sjneikes brood
en get vleisj,
door de roete
nao boete te kieke
nao vruiger?

Es ich 80 bèn
waer ich dan ouch lestiger
en doe ouch,
verbaeters te
wat ich neit zègke moug?

Ich wil 80 waere
mit eine glumlach op mien gezich
e gedich in miene kop
of ein millodie
vol leich, vol zón, vol kleur.

Eine frisje geur
nog op mien lief
serijeus genómme waere
es ich get sjrief.

Es ich 80 bèn
ouch al is ’t vlemke klein
wil ich toch brenne,
wie e vuurke
leich gaeve
en wermte.

Diene zachte erm
op mien sjouwer vuile,
es ich 80 bèn.

Es God bleif.

Veurjaor, kóm mer bènne!

Ich heur ‘t knisprig knippe van de grote sjeer
ich zeen ’t gaele leich weier
en mee nog, de blauw lóch
duudelik daobaove.

De knupkes hange greutsj klaor
aan d’n treurwilg
jus wie veurig jaor
esof ze zègke wille: ‘Kiek ós!’

De mol gaap èns goud
de vruchbare gróndj bewaeg
de nate wórm,glinsterig
sjuuf e plaetsjke op.

Mien vrouw haet de zaak verkènd
de eesjte planne zeen oetgezat
de eesjte klanke van ’t gereidsjap
höbbe geklónke.

Veurjaor, kóm mer bènne
veer kènne neit zónger dich

Sjtal dien sjpölle mer oet
laot mer zeen was te weier in hoes höbs
véér sjtaon klaor
jus wie veurig jaor!

11 Godjes en eine bal

14 Miljoen euro sjut de bal
nao 27 miljoen
dae plaatsj nao lènks
op 15 miljoen
eine súperveurzèt
en 19 miljoen
köp ‘m in eine witte rechhouk

gaol !!! 1 – 0

7 Miljoen kik tevree

Dae van 19 miljoen
hauw hae jus ingebrach
noe al ’n gaol !
neit verwach
en waat veur ein!

Nao aafloup sjteit ’t vleigtuug al klaor
mit rónkende moter

Me vlug op hoes aan
of baeter gezag: neit op hoes
nae
nao ‘n vraem sjtad
in ‘n vraem landj

Wát ’n sjport!
Wat e versjtandj!

Euveral ‘tzelfde, euveral
11 Godjes en eine bal!

Jacques Brel

Da’s pure meziek
meziek mit eine zeel

Oet ’t bènnenste
van de minsj
van gans deip

Da’s sjweit,
de porieje gans aope
zónger kónsessies

Wie meziek mót zeen
’t richtige laeve
vól gelaef

Meziek, puur
wie sjoklaat
mit mee es 70% kakou

Brel raak mich
ummer weier opnuuj
raak de luuj

Jacques, bedank
veur dae pure klank!

Ich wil de zee weier zeen!

Ich wil de zee weier zeen
ich wil de zee weier heure
de kleure vuile
en de wèndj
de wiedse wolke zeen
en wie e kèndj
door ’t zachte zandj renne
op waeg nao auw verhaole

Ich wil de zee weier zeen
’t breije, gries-witte sjtrandj inaome
de meeuwe
mit hun zilverige vleugele
heure kriesje
de versjtilde beut zeen sjweve
en ruuke de ziltje móssjelsjaole

Ich wil de zee weier zeen
mit de erm wied oeterein
nao d’n hemel lache
gekriebel aan mien bein

Laeve wil ich
wie de wèndj
vuile wie dat kèndj
aan ’t water

Neit later!

Nae, noe
wil ich de zee weier zeen!

Es ich tied hauw

Es ich tied hauw
zou ich sjrieve
mit ’n kènjerhandj

Kiekend nao de lóch
blauw of mit wolke
óngerwerpe genóg

Miene kop is d’r vol van

Ich wil lètterkes sjtruije
en oet eine sjtreu houd
de veugelkes laote aete

Aeve vergaete
dat ich geinen tied höb
veur geweun dènger

Ich wil fluusterend zènge
mit de blaar van de buim
en weier zandj vuile
tössje mien tene

Achter vlinders renne wil ich
en vallend in hoog graas
ze jus niet vange

E verlange
nao e menuut laegte

Es ich tied hauw


Phil Schaeken,
Zitterd