In 't Verzurginshoes De Dormig in Landgraaf woënt al bijnoa twei joar d'r 82-joarige Frans van der Linden. Hae is enigzins gehandicapt umdat hae 3 joar geleie ing herseninfarct haet gehad. Het maken van gedichten en verhoale  is zinne hobby. In De Dormig wirkt Frans auch mit aan ee wèkelijks televisie-programma woeveur hae hoofdzakelik limmericks uver allerlei plaatsje, durper, sjtèi en boeregetskes. alleneu oet Limburg, sjrieft. De miétste doavan zint echter in 't Hollensj en mer inkelle in 't Limburgs. Verder is Frans lid van de Cliënteroad van De Dormig.

D'r naam Dormig is aafgeleeid van van ing veugere aafgelège buurt van Schaesberg og wal Sjeet genumd en dat sjtamt wer aaf  van Schaesberg dat op vreugere landkaarten sjteit aageduid als SCHEYDT.

't Sjrieverspodium van Veldeke-Limburg presenteert uch ee paar gedichte van Frans van der Linden.

In september gunt de bewoners van Dormig verhoeze nao 'n nuuj tehoes, d'r Dokter Calshof. Frans sjreef op verzeuk van de directie 'n gedicht om de luuj dao op veur te bereide.

DE VERHOEZING

Lang geleëen, zoe get in de zestiger joaren.

Woét urgens in Sjaesberg en Neuenhage ee idee geboren.

Um urgens in de buurt ee bejaardehoes te bowen.

Ze sjtoken toen de heng ins good oet de mowen.

Me breuzelde nit lang en wie ig iéder al zag.

Binnen ee joar woét d'r ierste sjtee al gelag.

Zoe get is nit te vergelieken mit d'r daag van huuj.

Went me vief en zestig woét , huurde me beéj de ouwer luuj.

Dat woar gans geweun en dat huurde beej dié tied.

Op dis maneer koam me de ouw lu gemekkelijk kwiet.

Jieker inne moch komen, gezónge of kranken.

Ze  trökken A O W en dat houw me an d'r Drees te danken.

De verzurgers vongen 't miëst belangriek,

dat de bewoëners ee lèeve houwen wie God in Frankriek

"t Gevolg doava, dat zoog inge nog inge bling.

Dat doerde nit lang, 't gebow woët te kling.

De directie zag: dat het og mar verrekt.

D'r weët geweunweg nog ee sjtuk aa geplekt.

Wat niëmes destieds hat verwönderd.

Het inwoënertal ging toen uver de hönderd.

Effe der noa en dat doerde  nit lang.

Kregen de bewoëners ummer mië noëten op hunne zang.

Zoë wie d'r lèeftied vorderde woaren ze og dukker in de boënen,

Me wol wal hiël geer get groëter woënen.

Dat leep zoé gezag wal get oet de klauwen,

De directie kratste zich woa ze ga ginne juük houwen.

Iërlik gezag, mit ‘t hart in d’r boam.

Mös me bekinnen: De Dormig is ouwe kroam.

Ee neuj idee koam zoëmar oet de loch vallen.

Get neüjs bowen, loaten ver doa ins uver kallen.

Zoë wie gezag woar, zoë woët och gedoa.

Me koët de bewoëners sjlech boëte loaten sjtoa.

Inmidels zint viér noe in 't joar twië doezend nügen.

D’r Dokter Calshof is bow kloar dat is ging lügen

Wen ig dëi neujbow zow mötte besjrieve.

D’r ouwe rotzooi is hinger gebliëve.

Vast en ziëker,en ga nit missjiens,

Wen me doa woënt, veult me zich ee gans anger miensj.

Doa beej kunt, en dat is besjlis og 't leuke.

Me hat zoëveül plaatsj dat ier uch zelver  mot goa zeuken.

‘t Is van de allermoderste sjnufjes vuurzië.

Wen ig die allemoal öp möt neume, echt ich weet ze nit mië.

Al beéj al ,’t koste da wal ee paar cent.

Mar wen me doa ee moal is gewend,

Kinnen vier op d’r aafloop reuig inne borrel goa drinken.

An d’r ouwe kroam van de Dormig hoven vier nit mië te dinken.

D’r verhoezer numt alles mit, d'r weët echt nieks vergëten

Intusje dat deï zich kapot wirkt gont vier lekker oet ëten.

Mit rech kin me zagen: Wat wilste nog mië.

Me zow nog vuur gee geld mië erm willen zië.

Angere gedichte van Frans van der Linden zeen:

D'r Joep en 't  Trees 

  Woar ‘t Neuehage,Wobig of misjien wal d’r Sjeet

  Wit ier dat ig ,dat eegelik zelver nit ins mie weet.

  Doa uver make vuur mer gee sjandaal.

  ‘t woar inne van die dreei, mer ‘t is og egaal.

  De mam van d’r Joep zag: menke koom doe ins heei

  Doe bis intussje de dartige joaren verbeei.

  Weeit ‘t nit ins tied, das te noa ee vrommesj gees kieken.

  Dat vuur dig wesjt en dieng hummes geet sjtrieken

  D’r Joep keek noa zieng Mam gans ullig en zag:

  Mam doa han ig zelf og al ierder aa gedach.

  Dat is gee probleem  vuur mig dat han ig zoë gelapt

  Nog gee joar later is heí mit ‘t Trees in ‘t huwelijksbootje gesjtapt.

  Heï dach toe zié Trees goot genog te kinnen.

  Mar nieks, de ellende  moés vuur hem nog beginnen

  Zie Trees dat woar mig verdomme ing kreng.

  ‘t Hou nit alling hoare op d’r kop, mar og op de teng

  In plaasj va samen te goa durg diek en durg dun.

  Sjool en rauwelde ‘t  ummer, dat woar nit mie sjun.

  ‘s Murgens,’s middigs ’s oavends, ‘t woar ummer geroas

  D’r Joep how mar ee woard d’r vuur,dat woar " ZOW OAS "

  ‘t Instigste wat ‘t doog ,’t zurgde vuur ‘t eète

  Mar zie druupke ‘s middigs, dat koèt heèj vergeète.

  Drink mar water of angesj mar thië.

  Dié ouwe kloare, diè krieste nit mie

  Vuur d’r Joep woar ‘t  vuurgood oet mit de sjpas

  ‘t Getrowd lève  woar vuur hem alling mar ing last

  ‘t Hong  ‘m de vot oet en zal ig ug zagen wie?

  Allemoal de sjoot van die zow nutte prie

  Heèj dach: dat deet ‘t verdomme expres.

  Ig raak zoë ummer mar mië in der sjtress

  Witste wat, ig goan ins kalle mit d’r pastoer.

  Mar dat Trees likt ummer op de loer

  En wit ier woa ig eegelijk mit zit?

  Sjiekem goa dat vilt toch nit mit

  Och, eegelijk hooft ‘t Trees nieks te wiëte

  Want went ‘t dat wit, krien ig ze geriëte.

  D’r Joep koam get vreuger van zie wirk,

  En gong va doa oet z.g.n. um te biechte noa gen kirk.

  Pastoer ig kom heï nit um te klagen.

  Mar ig mot ug tog get belangrijks zagen

  Ig vertel dit ech pas vuur de aller iësjte moal,

  en doe koam heej mit zie gans verhoal.

  D’r pastoer zag, al had’t Trees og al die lève verzowd

  Doe bliefs alleze lève mit ‘er getrowd

  Dus zit noe nit wie ee out wief te klage,

  Doe mos noe die kruuts mar geduldig dragen.

  D’r Joep dach an dat iewig gerauwel, jieker moal,

  Mar ‘t Trees te drage is ee gans anger verhoal

  Dat had noe ee moal van die kuren,

  Um dat d’r pastoer ‘t zeït mot ‘t toch mar geburen

  Wie heèj doe heem woar ‘t wer ‘t zelfde liedje

  ‘t Trees rauwelde weer en og gee klee bietje

  D’r Joep bedach zich nit en sjmeet wie inge zak

  ‘t Trees mit inne sjwunk op ziene nak

  Dat sjreide en kriesjte van  “Joep loat mig los,

  Doe zowkeïl, vottes ,nutte vieze sjomme os.

  Loat mig los,wat hat dizze zeek vuur ee doel?”

  Va gif houw ‘t Trees der sjoem op zieng moel

  D’r Joep trok zich nieks aa van die fratsen.

  En sjloog zie vrommesj ins goot op die batsen

  Och droog heej ‘t Trees duks de trap op en  aaf

  Op d’r doer keulde d’r gifkikker get aaf.

  D’r Joep had dit gedeuns ee paar kier motte herhoale

  Toch nit mië zoë duks, ee paar inkele moale

  ‘t Trees woët reuig en d’r Joep hat nieks mië te klage

  Ze krege zoegaar later ee paar blagen

  Me wit noe wal ziëker en gewis

  Woa biechte al nit good vuur is

----------------------------------------------------------

NADUS

Lang gewach en sjtil gezwiege.

Noets gedach en toch gekriege.

Gee miensj diè nog oets hou gedach,

Dat d'r Nadus nog ins ee meïdje mit noa heem hui gebrach.

Inne mond geleie lierde hèi 't Christientje kinnen.

Houw ging ervaring wat hèi mit ee meïdje moes beginnen.

Beei zie thoes houwe ze alling mar jonge.

Doa woete alling mansluu -leedjes gezonge.

Va vrouwluu houwe die ga gee versjtank.

Dat woare sjtoere kèils en vuur d'r duivel ginne sjtrank.

't Cristientje is mager mar ziëker nit sjrouw.

Het vertelde d'r Nadus dat 't binnekot verjoardag hou.

d'r Nadus zag: Ig houd gans veul va dig.

Num dat noe mer zïëker aa van mig.

En ig zal dig noe ins get sjuns vertellen.

Ig goa murgen ee cadeautje vuur dig gellen.

Zag mig mer woar ig dig ee plezeer mit kin doë.

Ing broadpan,of ing druugkap of zoë.

't Christientje keek d.r Nadus ondugend aa

En zag: "witste wat gel mig mer inne sjunne B.H.

Dat zag 't mië um d'r Nadus te ploage.

Egelijk durf ig mig ga nieks te vroage.

d'r Nadus houw 't effe nit mië.

Heï houw vanze lève zoë dink noets gezië.

Heï wol zich toch nit loate kinnen.

En sjtapte geweunweg inne lingeriewinkel binnen.

De verkeupster mit hoge hakken en sjterk opgemakt,

Zoë typetje wat zoe oet ing etalage koët zië gesjapt.

Get uverdriëve, mit de lippen gans roëd.

Vroog an d'r Nadus of ze 'm helpe koët.

d'r Nadus zag: ig hui geer inne B.H. vuur mie Christientje

Egaal wat deï kost, ig kiek nit op ee tientje.

De verkeupster vroog : Welke moat mot dat zië?

Kiek mer ins ronk, hingerum zint d'r nog veul mië.

d'r Nadus zag: de moat juffrouw weet ig nit,

Gèef mig mar inne dèe goot zit.

Mer meneer,op die maneer kin ig ug nit inne B.H.verkope

Ier wilt ug Christientje toch nit vuur gek loate lope.

Umdat de verkeupster inne klant toch helpe moes,

Vroog ze: Is 't zoeget,en wees noa hur bloes?

Nèe, Ig wil nit zage dat 't nit good bei ug zit.

Mer zoëne groete is "t ziëker nit.

O,dan mot ig 't zeuke bei de moat appel of manderijntje.

Mit anger weüt. ier zeukt ee kleintje.

Joamer dat d.r Nadus 't zage moët.

Juffrouw,zoene fruit B.H. is nog te groët.

Hè,hè, mot ig soms de moat Pulle ei pakke?

Good ,zag d'r mer da waal gebakke. 

Geldproblemen

Dreei Belgische pastoers bespròaken in Eupen.

Wie ze allewiel de tuikes aanee moeste kneupen.

Mit ummer lèèger wèèdende kirken,

Wós me nit, wie me zoeget möet verwirken.

Vreuger gong me mit d’r kliengelsbuul, zöe ing kier of twië.

Mar dat is allewiel allang nit mié.

Wieniger luu, dat zéit ’t gezönk versjtand,

Is minder geld,dat is noavanant.

Zöe wie zöe, sjteet in d’r katachisemis,

Dat ee gedeelte van ’t geld vuur ’t Bisdom is.

Waal enigszins mit ee anger woord.

Betaal an d’r Keizer belasting, doa ging me mit accoord.

De dreei dachte het probleem öp te loossen

Zöewie inne sjeidrechter vuur d’r voetbal d’r penning deed tossen.

Achteraaf vong me dit toch nit zöe good idee.

Doarum vertelde ze ’t mar liëver ee vuur ee.

D’r iersjte pastoer zag :ig maak inne sjtriëp op d’r wèèg,

En sjtrui doaboave d’r kliengelsbuul lèèg.

Dèi hoad ig ierlijk op ’t midden gerich,

Wat rechts vilt is vuur’t Bisdom,en links is vuur mig.

D’r twiëde zag: Ig maak inne rink.

Ongeveer angerhoave meter durgsjnit, wie ig zöe dink.

Ig sjtrui dan d’r kliengelsbuul doaboave in oet.

Dat giét dan waal get sjandaal in de boet.

Bisdom, wat boete de rink vilt is vuur dig,

Wat evver binnen d’r rink likt, dat is dan vuur mig.

D’r dreeide vong dat ging maneer va dóe.

Hèi kemde dat aaf en zag: 'dat doën ig zóe.

Ier zit toch vast en ziëker nit vergèten,

Dat d'r Hergod doezend luuj van zes vusjen loot èten,

Dat sjteet in d’r biebel en og wien woar d'r genog.

Wat hèi vuur angere kint, kint hèi vuur os og

Loate vuur hem doa iewig vuur huldigen.

Hèi kan og vuur os, dat bietje geld vermenigvuldige.

Dan werp ig ’t geld zóe hóeg wie ig kin.

En bèien; , has mitlíe umdat ig ee erm menke bin.

Wenste wilst, pak ste dig vuur ’t Bisdom mar ee deel vanaaf.

Mar went get uver is, werp dat estebleef wer eraaf

Op dis manneer,dat mot ig ierlijk zagen.

Uver wat dan noa onge vilt, hoof ig echt nit te klagen.