gedichten Wouter Wetzels

Ónweitend

Geboeëre in’t joar 90
Opgegräöjd in Mezeik
Zeukend noa ’n meneer
Óm miechzelf tieëge te kómme
Zeukend noa miechzelf

Opgreujend in ’t nówwe millenium
Vroagend
Smekend
Óm dènger di-j iech noeëts zal vènge
Of toch zieëker nog neet drek

Noadènkend uver alles
Óngertösse groeëter wieërend
Noadènkend uver verantwoeërdelikheid
Óngertösse kleiner wieërend
Noadènkend uver niks

Neet weitend
Mer toch wille
Neet kri-jgend
Mer mieër en mieër verlangend
dus wachtend

nog väöle zulle kómme
nóg mieër zulle der goeën
sommige zulle neet mieër doon dèn doeërkrujse
en mesjeins e spoeër
zelfs ’n krats noaloate

Geboeëre in’t joar 90
Opgegräöjd in Mezeik
Zeukend noa miechzelf
Ónweitend,
en vuural
Ónzieëker vuur de toekomst

Iech wach…

Ederein dènkt…

Iech kèn waal zègke
Tis niks
Of op ze minst
’t li-jkt allemaol niks
loat ’t mer röste

ze kènne miech waal wi-jsmake
’t wieërt niks
of op ze minst
’t wieërt zieëker nimmer erger
trèk ’t diech neet aan

mer es iech noadènk
en iech zègk vuur eine kieër niks

en es ze twi-jfele
ze wille miech get zègke
en ze zègke miech vuur eine kieër niks

den pas weit iech
det we allemaol ieërlik zeen

Doot dus gein meujte
Want iech weit
En diech wèts
En wieë allemaol weite
Det nemes het nog wèt
Wille of moge
Mer nemes wèt

Aafstand

mèt de naas d’rop
en de han d’raan
mèt de veuj d’rin
en de kop in de wolke

tot aan d’n oeëre
dèk zelfs tot hieëlemoal d’ruver
soms beseffend
bedènkend
geit ouch dit weer uver?

en toch
midde d’rin
recht d’rvuur
uveral rónd diech
ónger diech
boeëve diech

waat wils se den
de zujs niks angers
wils niks angers
zuls niks angers

en plots
dae aafstand
zónger te weite
det hae d’r is

de nudige aafstand
het besef

Machteloos

Het enige waat iech kèn
Is tówki-jke
Van achter onbrieëkbaar glaas
Machteloos

Het enige waat iech moog
Is sjrieëve
Bónke op di-j rówt
Zónger aanhuurt te wieëre

Alles waat iech werkelik doon
Is stare
Aanhure
Troane loate rolle

Troane di-j sinds diech
Het daagleech nimmer hawwe gezieën

Begin zónger eind

Zoë plotseling es het onwaer begós
Ging het ouch weer gewuun verder

Zjus in het midde van dae sjoeëne film
Späölde hae gewuun doeër
Tot aan ’t gepaste einde

E paar menujte noa de start
Van de veerde daag
Van de ieërste zónnige zoeëmermoand
Wis ederein al det der nog väöl zouwe volge

Ederein wis ‘t
Ederein zoeeg ‘t
Nog vuur det alles begon
Allein wieë nog neet

Mer nemes wis…
Nemes zoeëg…
Der woeër gewuun nemes
Dae dit kós vuurspelle

Gein einde aan ’t onwaer
Gein einde aan de film
Geine sjoeëne zoeëmer

Dit woeër gein einde
En toch,
Stopt hi-j alles

v.l.n.r de depute van Belgisch Limburg, Herman Bors winnar Veldeke literatuurpries 2007, de wethouder Cultuur van Hasselt, Wauter Wetzels winnar Veldeke jeugdpries 2007 en Lei Pennings vuurzitter van Veldeke Limburg